جوانى و ، مىصافَ ديلابيده * جه شادى بو گفته به مى « آقا جان » كى مىزاى ، ماشا اللّه بوبوستَه جوان * تا نه فرقَ آبا بَدَه از سراب بَدَه فَرق و ، تشخيص خُوب و ، خراب * آقا جانْ مىشين ، در جوابَ مىمار بو گفته : به يارىّ پروردگار ، * بتانه خورِه مردومانَ ميان به دس‌باره فردا مقام ونيشان * جَه دونيا بوشوئيد تا پئر و مار اوشانَ گبانا ، دَوَستم به كار * بو گفتم : چى خوبَه كى آدم بَبَم ايتا آدمَ پاكَ عالَم ببم * بَشم مردومان ميان صاف و پاك مقام و نيشان گر نوبوسته چى باك * بَه اناجَه بو ، كى دَ كَفتم به كار تاودام مرا زندگىتان برار . . . * بىنيشتم شب‌وروز ، با مردومان فاگيفتم همش تجربه از اوشان * آويرا بومه ، مردومان ميان نوكودم مىرازا ، اوشانِه بييان * چى بو راز ؟ خواستيم كى آدم ببم ايتا آدمَ پاكَ عالَم ببم * مىناما بنام : ( كاسگول ، گيله‌مرد ) بىچيشتَم ادونيا ميان گرم‌وسرد * بيدِم هيچّى بِختر جَه دانش نيه واپرسم كى : داناىِ عالَم كيه * بو گفتيدى ا مردومان ، اوىْ برار كى : عالِمْ ايسَه ذات پروردگار * اونه كى تىبالَه گيره هرزمات رسه تىتقاضايَه از هرجهات * تَرا ، اون فاده عقَل كار و معاش تَرا ، اون بره راه سعى و تلاش * به تى كلّه اون عقلَ سالَم نيهِه كليدا تىدس ، قرص و محكم نيهِه * احرفانْ مرا پاك شيدا بوكود مىاديلَه‌تانْ عشق حق ، جا بوكود * الانْ سالانَ ساله دَر زَندگى دوبستانْدَرَم ، با برازندگى * داره ناجه مىديل ، كى آدم ببم ايتا آدم پاكَ عالَم ببم ! برگردان به فارسى سخنان پاى اجاق برادر ، آمدى ؟ خيلى بهتر شده * آمدى ، اشك از چشمانم زايل شد اجاق ، آكنده از آتش هيزم است * گفتگو كردن كنار اجاق آتش خوب است در كنارم ، گوشهء اين اطاق بنشين * ميان اجاق ، آتش پُر است قدرى گرم شو ، تا آرامش بيابى * با تو سخن گفتن در پاى اجاق آتش خوبست اى برادر ببين من چه مىگويم و تو چه مىشنوى * چطور چست و چابك از خواب بيدار مىشوى در آن ايام كه مادرم كار مزرعه مىكرد * پدرم با « لوپايه » بار برنج حمل مىكرد كوچك بودم ، از دنيا باخبر نبودم * سر جاده براى خودم مىافتادم و مىخوابيدم صبحها به تنهائى با خاك بازى مىكردم * به سنگ و سفال دست مىزدم با دوستان كنار رودخانه مىرفتم * آب‌تنى مىكردم و از رودخانه بيرون مىآمدم مثل گل بادبادك درست مىكردم * براى آن كلاف‌هاى نخ ، بازمىكردم بادبادك بزرگ من ، سه دنباله داشت * بالاى آسمان خيلى تكان مىخورد و به اهتزاز درمىآمد ناگهان باد آمد و بادبادك مرا با خود بُرد * دل تنگم را بطور كلى به درد آورد ! يك روز ، به تنهائى روبروى آئينه ايستادم * عكسم را ديدم ، شعله گرفتم و سرخ شدم تا قدوقواره خود را ديدم * از فرط ذوق و شادمانى ، داد زدم و فرياد كشيدم گفتم : ماشاء اللّه كه من بزرگ شدم * چشمانم بازشده و ديگر بيدار شدم بيهوده چرا براى مادرم بچه شوم * حالا حق دارم كه مرد شوم ! اى برادر ، حرفهايم به دلت مىنشيند و خوشت مىآيد ؟ * كنار اجاق آتش ، پس گوش به حرفهايم بده حرفهايم زياد است ، دردسر ندهم * خلاصه بگويم ، حرف اگر مختصر زده شود خوب است يادم هست ، زمانىكه صورتم موى درآورد * مادرم وِرد خواند و به صورتم دميد سبيلم را بالاى لبم ديد